Büyük İskender Babil topraklarında ölmüş. Babil kulesine, yani Tanrı Kapısına hayran olarak...
Bugün Büyük İskender yaşasaydı, sana aşık olurdu. Ve benimle savaşması için de geçerli bir sebebi...
Ölümü ne kadar düşünürse düşünsün, en azından bir kez bunu ertelemeli insan...
Bir gün bir yerlerde seninle karşılaşma ihtimali olduğundan... Dünya küçük. Senin göğünün üstünde kuşlar uçuyor. Bu böyle olduğu sürece iyi şeyler olabileceğine inanmalı insan...
Bir şeylere geç kalmak için ne kadar geç kaldığımı anlatamıyorum kimseye. Belki sana anlatırım. Belki anlatmak istemem. Çünkü daha da güzel değerlendirebiliriz vaktimizi belki.
Bir de şu "belki"lerin içinde barınan ihtimallerin güzelliğine dikkatini çekmek isterim.
İçinde olduğun ve güzel olmayan bir kelime bulursam vazgeçerim. Olsa söylerim. Ama yok.
Belki aynı şarkıya birlikte ağlamak ihtimalimiz var. Ve ben sana geç kalmışlığımı anlatmaktansa, seninle ağlamayı yeğlerim veya var ise ihtimal, aynı anda aynı şeye şaşırmayı...
Sen tanrı katına açılan kapısın. Senin herhangi bir "kötü ihtimalin" olamaz.
Göğsün kuşlara yuva, avuçlarının içi de hayallerime...
Bileğinden öpmek diyorum, koklamak diyorum saçlarını...
Bak sen bana "bunların hepsi." rüya de, uyanır uyanmaz bileklerimi keserim ben.
Bu senin onca uzaklardan güzelliğin. Mesela bir adam senin yanında neden uyur?
Oha kadın oha... şuradan esecek ilk rüzgarı alıp arkama sana geleyim diyorum seni düşündükçe.
Yani sürekli... Basık tavanlı odalar gibi darlanan içim... Sana kavuşma telaşım... Senin bir miktar beni sevme ihtimalin... sen kokan herhangi bir şeye aşık olma ihtimalim... misal parmak uçların, misal ayak bileklerin, misal boynun... teninin rengine dem vurmadım bile...
Bu senin onca uzaklardan... anca bu kadar... anla!
Sikerim ben o İskenderin belasını.
Başka her kim aşıksa sana, alayının!
Bak ben acıkıyorum, susuyorum, nefes alıyorum, uyuyor ve uyanıyorum.
Bunlar insanların yaşam belirtilerini sürdürmesi için temel ihtiyaçları, biliyorsun.
İskender bugün yaşasaydı onu yaşatmazdım. Çünkü sana aşık olurdu.
Oysa ben acıkıyor, susuyor, uyuyor, uyanıyor ve seni seviyorum.
Bazen hızlı konuşuyor, yavaş yavaş içiyorum sigaramı, kimi zaman rakı kadehi patlatıyorum yere, kitap okuyorum, şarkı dinliyorum ama hepsini sırayla ekliyorum yaşamak ihtiyaçlarıma...
Seni sevmeyi hiç aksatmıyorum.
Sen benim Babil Kulem, sen o topraklardan geçen imparatorlukların iki meleği...
Sen benim bütün iyi ihtimallerimsin. Sikerim İskender'i...
