Avucunu en son ne zaman öptüğümü unuttum. Avucunun kokusunu unuttum.Bir gece yarısı uyandım ben Burcum, o gecenin sabahında seni artık daha çok özlemek istemedim. Bir gün olsun sen istersin de yanına gelemezsem diye çok korkuyordum.
Öldüm sandım.
Bu korkunun içinde buldum kendimi. Sana varamayan yollar vardı. Ayaklarım yok sandım.
Senden başka, senin gülüşünden başka umut ışığım varmış gibi yapmadım hiç.
Yoktu ki... Gözlerini öptüm bir kere. Bir kere de alnını...
Gülüşünü hiç öpmedim senin. Bunu çok istedim. Senden başka umut ışığım yoktu.
Sen de yoktun. Körüm sandım.
Moda sahilinde ellerini ellerimde düşledim hep yürürken.
Durduk yere şap diye öptüğümü burnunu... Yüzünde nereyi öpmüşsem sonra parmak uçlarımla dokunduğumu...
Bir insanın yokluğu böyle hayallerin kurulmasına engel olmamalıydı oysa...
Ellerin ellerimde yürümediğim her adımda ellerim yok sandım.
Sesini unuttum sesini...
Sağırım işte.
