DökümAN / Salak, Çevik ve Atletik

 "Aklımı aldın." dedi Kerim.

Şu Kerim'e attığım çalımı, Sosyal Halı Saha görüntülerinden alan "Bağımsız Futbol Ligi" kanalının editörleri "Halı Sahada En İyi Çalımlar" gibi bir başlıkla açtıkları videolarına almışlar sağ olsunlar.
Güzel mağlubiyetlerden biriydi. Güzel mağlubiyet olur mu demeyin. Olur. Kendi hayatına bir bak. Bu hayatın muhteşem kazananı değilsen, ömrünün bir yerlerinde seni sen yapan mağlubiyetlerin vardır demektir. Bu iyi bir şey...

Hayalimdi ulan!
Dünyanın en iyi futbolcusu olacaktım. Unutmam mümkün değil. Yatağıma yatar, gözlerimi kapatır, uykuya dalmadan önce yeni adı Signal Iduna Park olan eski adıyla Westfalenstadion'da seyircilerin adımın anonsuna gösterdiği coşkulu tepkiyi düşlerdim. Halı sahaya Dortmund formasıyla çıkma sebebim de işte bu 20 yıl önce, her gece kurduğum hayalimdir.
Gol makinesi olacaktım. Çocuktum henüz ve bu mümkündü. Başıbüyük çayırında iki taşın arasına attığım gollerle mahalle maçlarının yıldızı oluyordum çünkü...
Bugün "ben neyi yanlış yaptım?" diye kendime sorduğumda çok fazla cevap bulabiliyorum. Büyümüş olmayı sırf bu cevapları bulabiliyor olduğum için sevmiyor olabilirim. 

Bir gün Göztepe'de bir spor kulübünün 14-16 yaş takımıyla kendi istekleri üzerine bir maç yapmıştık.
Mahallenin en başarılı piçlerinden bir takım kurmuş ve o maçı 6-3 kazanmıştık. En afili piç olarak ben şahsen 3 gol atıp Atilla'ya 3 gol attırmıştım. Hatta kalenin sağ çaprazından topu alıp, Arjantin Milli takımı formasıyla Diego Armando Maradona'nın 86 dünya kupasında Meksika milli takımına attığı golün de bir benzerini atmış, alkışlanmıştım. Rakip takımın antrenörü beni tebrik edip "o golü nasıl attın ya?" diye sorduğunda "pas verecek kimse yoktu, bende önüme gelene çalım atmak zorundaydım hocam" dedim. Tıpkı hayat gibi. Pas verecek kimse yoksa kardeşim, kaleye tek başına gitmek için rakiplerini ipe dizeceksin.
Hayat gibi... Sen o kaleye gitme diye sana omuz atacaklar, formanı çekecekler, sen ayakta kalıp pas verecek birilerini arayacaksın, bulamayacaksın, önünde duran defans oyuncusunu da çalımlamak zorunda kalacaksın, sonrakini de, ondan sonrakini de ve eğer hala ayakta kalabilmişsen, kaleciyi de alt etmek zorunda kalacaksın.
Ben bir kere öyle kaliteli bir gol attım. Bir daha hiçbir zaman o golü, o çalımları, o kaliteli vuruşu yapamadım. Ne sahada, ne hayatta...

Ne hayatta, ne de başka bir yerde kimse benim futbol hayalim için bir şey yapmadı.
Biraz büyümüş olsam her şeyi kendim yapardım ama çocuktum.

Şimdi hobi olsun diye halı sahada arkadaşlarla top oynuyorum. Bana hâlâ Maradona diyorlar.
Ben hâlâ sağ çizgide topu ayağıma aldığımda kafamı kaldırıp önce önümdeki defansa bakıyorum.
Ben hâlâ biliyorum; pas verecek kimseyi bulamayacağım.

Ve motor...

Çorlu'da eniştemin kardeşi Hakan abinin motoruna binmiştim ilk kez. Hakan abinin arkasında 6-7 dakika süren yolculuk Motosiklete karşı doğan tutkumun ilk adımıydı.

Moto GP izliyor, o hızlı rider'lardan olmayı hayal ediyordum.
Bir gün karşıma Isle Of Man TT yarışları çıktı. Moto GP'nin bir tiyatro sahnesi, IOMTT nin gerçek yarışçıların mücadelesi olduğunu anladım.
Moto GP'de düşersen, takımına puan kazandırma şansını kaybedersin, IOMTT'de düşecek olursan hayatını...

İki tekerin üzerinde özgürsün. Heyecan veren yanı, altında zaptetmeye çalıştığın gücün sana itaat etmesi. Ne yaparsan yap dengede olmak zorundasın. Yaşamayı neye benzettiğimi sorduklarında motosiklet diyorum o yüzden. İster yavaş, ister hızlı yaşa, dengeni korumak zorundasın.

Dengeni kaybedersen motor da hayat da seni düşürür...

Guy Martin denen adama hayranım. Porsche, kendisine marka sponsoru olacak kadar başarılı bir TT yarışçısı. Buna rağmen Guy Martin asla ve asla kendinden ödün vermeden yarışıyor. Sonra dönüp kamyon tamircisi olarak devam ediyor hayatına. Cesur bir rider. Dünyanın en cesur yarışçısı olarak büyük başarıları yok, fakat hayran kitlesi TT şampiyonlarından çok.

Ayhan benim motor hocamdır. Ne kadar cesur bir sürücü olduğumu söyler durur. Bunu aptalca yapmadığımı, güvenliğimi asla tehlikeye atmadığımı, motorun bir parçası olabildiğimi...
Guy Martin gelir aklıma. Ben yarışırken motor benim bir parçam olur der. Daha hızlı koşmak için bacaklarım, o iki teker ve motorun gücüdür. Sanki benim kontrolümde...
Sankisi çok! Sen ister kendini motorun bir parçası hisset, ister motoru senin bir parçan gibi... Ne olursa olsun kontrol sende olmalı işte. Hangi viraja hangi hızla girdiğinin teknik detaylarla bir alakası yok. Olsa bile sen o detayları zorladığında cesur bir pilot oluyorsun, hayran kitlen artıyor.
Guy Martin 320 KM hızla Hillberry virajını dönüyor.
Ben Ankara istikametinde Gerede virajını 300 le...

Gerede giriş.

Gerede iniş.

Ben çocukken hep iyi bir şey olmak istedim.

Ne yapıyor olursam olayım, onun en iyisi...
Hayat böyle bir şey işte sevgili dostlar... Hiçbir şey olamadım.

Guy Martin
Tek teker viraja giriş.

Hutcy şampiyonluğa gidiyor.