Rüyadan uyandım doktor. Kabusuma geri döndüm. Kendimleyim. Siz nasılsınız?
*-*
Sesimin çıkacağı kadar gücüm kaldı. Var olduğumu susmamak için son nefesimi verene kadar her yerden haykıracağım. Eski defterlerden, yeni defterlerden... kendi adımla, gölge adımla, hayalet adımla... Çünkü hiçbir şeyin anlamını geri getiremedim doktor.
*-*
Biliyorum. Hatırlıyorum. Tınısı var bu yaşamanın ama duymuyorum ben. Biliyorum sadece. Bilmek ne zaman yetmiş ki insana? Canım acıyor. Oysa bildikçe bir tek zihni acımalı insanın. Benim kalbim de çok acıyor doktor. Tınısı var bu yaşamanın. Duyuyor musunuz siz?
*-*
Dünyamın karanlığa döndüğü yerde uyandım... Konuşmak istemediğim bir dili susuyorum ağzımda. Sadece yazmak istiyorum. Ve gelip size anlatmak... Ben de herkes gibiyim doktor. Anlamım yok. Küllerimden doğdum, küllerime döndüm... bulmuştum kendimi, kaybettim. Çok zaman geçti. Ben hiçbir şeyi anlamıyorum.
*-*
Kimseye kızgın değilim. Kindar değilim. Ben sadece kendime kanserim doktor.
Beni bu zihnimden kurtar ne olur... Teşekkür ederim.
11.11.22
